­­­­­­­­­

Onlangs woonde ik met mijn collega’s de Social Design Showdown bij. Dit is een terugkerend event voor social designers om samen te reflecteren op ons jonge vakgebied en dit verder te ontwikkelen. De oktobersessie was vooral interessant omdat ook een veranderkundige, een bestuurskundige, een psycholoog en een cultuurwetenschapper waren aangeschoven aan de (digitale) tafel. Een verrijking van het perspectief omdat zij vanuit hun complementaire discipline keken naar de meerwaarde van social design. 

Bij Zet zijn we ook gewend te werken in multidisciplinaire teams, met complementaire krachten. Mijn collega’s zijn bijvoorbeeld organisatiekundige, politicoloog, bestuurskundige, socioloog of antropoloog. Dat noemen we Social Design à la Zet. Als social designers verpreiden we als een octopus onze tentakels in de hele organisatie om de meerwaarde van ontwerpend werken in zoveel mogelijk opdrachten en transities te benutten. Ook waar niet expliciet om social design is gevraagd. Dat doen we omdat we het creatief aanvliegen van vraagstukken, door bijvoorbeeld de vraag achter de vraag scherper te krijgen, vaak leidt tot een ander proces, met een ander resultaat.

We werken veel in opdracht van de provincie Noord-Brabant, en het is dan ook fijn om juist van hen terug te horen: “We zien dat het proces anders verloopt dan wanneer je de Social Design aanpak niet inzet en dat is een absolute meerwaarde!”

Wat lastig blijft is dat je die meerwaarde eigenlijk vooral voelt als je zelf betrokken bent in het proces. Waar die meerwaarde in zit, is vanaf de zijlijn lastig te zien en benoemen. Of zoals Open Embassy oprichter Renée Frissen het zo mooi stelde tijdens de Social Design Showdown: “De beste social design voorbeelden zijn gewoon heel degelijk, ze vallen niet op maar ze werken!”

Cindy van den Bremen,
Programmamanager social design bij Zet

Neem contact op met Cindy