Hans Huijbers en Joost Manders beantwoorden zes vragen over arbeidsparticipatie en de omgang hiermee.

Wat drijft u op het gebied van arbeidsparticipatie?

Hans Huijbers: "In de eerste plaats de intrinsieke motivatie: de overtuiging dat ook mensen met een arbeidsbeperking recht hebben op zinvol werk. Daarnaast het gegeven dat in onze sector al ongelofelijk veel ondernemers hier werk van maken. Ons vak is dieren en planten verzorgen en 50% van onze echtgenotes heeft een achtergrond in de zorg. Inclusief de mijne. Wij overwegen in onze zichtstal ook aangepaste arbeidsplaatsen te creëren."
Joost Manders: "Wij vinden dat we als bedrijf ook onze sociale verantwoordelijkheid moeten nemen. Ook persoonlijk vind ik het normaal dat je mensen met allerlei verschillende eigenschappen een kans geeft. Je team moet een afspiegeling moet zijn van de maatschappij. Je ziet ook dat het andere personeel er positief op reageert en dat het bijdraagt aan het beeld dat mensen van ons hebben."

Hoe krijgen we meer mensen met een beperking aan het werk?

Huijbers: "Dat is best een uitdaging, met 650.000 werklozen. Volgens mij moet je vooral veel aandacht besteden aan de juiste match. Er zijn zóveel verschillende beperkingen. Je moet de juiste mensen zoeken bij het werk dat je te vergeven hebt, die bij jouw bedrijf passen en bij jou. Of iemand anders, die ze misschien beter kan begeleiden."


Manders: "Om arbeidsverdringing te voorkomen, moeten we ons vooral afvragen hoe we met meer mensen hetzelfde werk kunnen doen, tegen gelijkblijvende kosten. Bovendien vraagt het van bedrijven volharding en zeker in het begin de nodige begeleiding. Het zou enorm helpen als de overheid de intreding zou stimuleren door die extra inzet te subsidiëren."

Welke kansen biedt de Participatiewet?

Huijbers: "Mensen met een arbeidsbeperking kunnen een enorm positieve bijdrage leveren aan de sfeer en beleving op een bedrijf. Maar eerlijk is eerlijk, dat beleeft niet iedereen zo. De successen zijn wisselend."
Manders: "Wij ervaren dat teams met een diverse samenstelling veel hechter en stabieler zijn. Volgens mij draagt het ook bij aan de integratie die we met z’n allen voor ogen hebben. Wanneer je met elkaar werkt, leer je elkaar kennen en waarderen. Dat neem je mee naar huis. En dan is er nog de commerciële kant: als je werk maakt van arbeidsparticipatie, heb je als bedrijf betere kansen in een aanbesteding."

Waar moeten ondernemers voor oppassen?

Huijbers: "Goed weten waar je aan begint: reële verwachtingen koesteren. Ook ten aanzien van jezelf. Het vraagt vaak meer begeleiding en dat moet je wel liggen. En vooral niet denken dat je even lekker goedkope arbeidskrachten binnenhaalt. Zo werkt het niet."

 
Manders: "Doe het niet omdat het moet, maar vanwege de meerwaarde. En geef het echt een kans. Denk niet te snel: “Nu moet hij het maar weten”. Wees geduldig en neem voldoende tijd en aandacht. Zelf werken we met een soort buddysysteem; er is altijd iemand om op terug te vallen."

Wat zijn inspirerende voorbeelden van arbeidsparticipatie?

Huijbers: "Een melkveehouder die een meisje met het syndroom van Down heeft opgeleid om kalfjes op te voeden. Dat is nu helemaal haar taak. En dat doet ze geweldig. Ze voelt precies aan wat haar kalfjes nodig hebben. Die man heeft nog nooit zo’n probleemloze opfok gehad. Maar ik ken ook een man met één arm die helemaal zijn draai heeft gevonden in de horeca. Heel handig geworden in de bediening, maar kan vooral héél goed met mensen omgaan."


Manders: "Die kom ik gelukkig veel tegen. Zo hoorde ik laatst op een congres een gewezen vrachtwagenchauffeur spreken. Hij ontdekte na vele jaren dat hij een speciale eigenschap had. Nu heeft hij een eigen bedrijf en treedt hij met zijn verhaal naar buiten. Geweldig hoe die man omgaat met zijn stempel en er zijn weg mee vindt."

Wat is de belangrijkste drempel die we als samenleving moeten nemen?

Huijbers: "Niet langer denken vanuit de beperking, maar wat mensen nog wél kunnen centraal stellen."
Manders: "Ik zie er wel een paar. We moeten om te beginnen af van dat hardnekkige hokjesdenken en mensen niet wegstoppen. Goede voorbeelden kunnen helpen die cultuuromslag te maken. Verder werpen de wetgever en veel cao’s nog drempels op waar we deze juist willen wegnemen. Wat mij betreft verbreden we ook de focus: als wia of wajong de norm is, missen we volgens mij een kans."