27 oktober 2017

Meer geluksgerichte zorg in verpleeghuizen

Door Fanny van Crey

In gesprek met professor Hans Marcel Becker

In aanloop naar het symposium ‘Het Nieuwe samenspel in de ouderenzorg’ op 16 november bij LOFT in Tilburg interview ik professor Hans Marcel Becker bij Residence Roosenburch. Deze echte Rotterdammer, ‘niet lullen maar poetsen’, heeft dit verzorgingshuis en diverse anderen opgericht volgens het geluksgerichte zorgmodel. Ik ben heel benieuwd naar zijn uitgesproken visie op ouderenzorg en wat zijn geluksgerichte zorgmodel de ouderen in verpleeghuizen oplevert. 

Dat de meesten vinden dat het anders kan, is wel duidelijk met alle kritische (en positieve) nieuwsberichten over de kwaliteit van de Nederlandse verpleeghuiszorg. Zo publiceerde het Sociaal Cultuur Planbureau onlangs dat, hoewel acht van de tien verpleeghuisbewoners positief is over de kwaliteit van zorg, ze vinden dat de verzorging vaak gehaast gebeurt. Ouderen geven aan dat er weinig tijd is voor hun levensvragen en voor persoonlijk contact. Maar liefst een kwart van de ouderen in instellingen komt zelden of nooit buiten. Met dit onderzoek onderstreept het SCP een duidelijke toenemende behoefte aan persoonsgerichte zorg.

In het interview met professor Hans Marcel Becker wordt mij snel duidelijk dat hij de verpleeghuiszorg anders benadert dan de meesten. Volgens hem moet de focus niet liggen op genezen en verzorgen van mensen maar ze juist te helpen om naar hun vermogen zoveel mogelijk een gelukkig leven te leiden. Hans vindt dat we af moeten van de zogenaamde misère-eilanden waar de meest kwetsbare ouderen samen worden geclusterd. Hij pleit voor het mengen van verschillende groepen ouderen die ook verschillende leuke dingen in hun leven kunnen blijven doen.

De cultuuromslag die dat vereist, baseert Becker op vier kernwaarden: eigen regie (zelf de baas zijn en beslissingen nemen), use it or lose it! (zoveel mogelijk voor jezelf zorgen), inbreng van de ‘extended family’ (de familie hoort er ook bij) en wat hij noemt de ‘ja-cultuur’, een allesomvattende positieve houding waardoor ruimte ontstaat voor creativiteit en innovatie. Bij Humanitas haalde Hans dan ook ouderen ‘achter de geraniums weg’, toverde eetzalen om in echte restaurants en liet hij ouderen zoveel huisdieren houden als ze wilden. Kortom: het gaat niet om overleven maar om gelukkig leven!

Met zijn nadruk op eigen activiteiten, leuke initiatieven en dingen die wél mogelijk zijn, geeft Becker al jaren de aanzet tot een nieuw samenspel in de ouderenzorg.  Meer weten? Kom dan op donderdagmiddag 16 november naar de masterclass van professor Hans Marcel Becker tijdens het symposium. Daarna kunt u deelnemen aan verschillende workshops waarin we met oplossingen voor het nieuwe samenspel aan de slag gaan. Bijvoorbeeld: Hoe creëer je thuisgevoel in een verpleeghuis? Waar kan technologie ons helpen en hoe gaan we daar mee om? Hoe kun je met geheugenproblemen blijven wonen in je eigen wijk? Hoe betrek je mantelzorgers?

Laatste reacties

Geen reacties

Plaats uw reactie